Toine.

Ik wil jullie graag voorstellen aan de jongste telg van ons gezinnetje: Toine.

Een dikke maand geleden op een regenachtige zondag vonden we een kleine kitten op de stoep voor ons huis. Kletsnat van de regen, onderkoeld, ondervoed en slechts een handpalm groot. Mijn moederhart smolt toen ik dat bolletje daar zag zitten en heb hem dan ook meteen mee naar binnen genomen, waar ik hem opdroogde en opwarmde. We zijn meteen naar een dierenwinkel gereden voor kittenmelk en -voer. Hij beet het tutje van de papfles helemaal kapot, dat hebben we dan ook snel laten varen, zeker omdat hij na die portie kittenmelk wel aan het vaste voer begon. Hij ging van de eerste keer al op de kattenbak (na hem er enkele keren op te zetten). Zijn gewicht op dat moment was 350g.

Luka was meteen verkocht aan dit hummeltje. Gust en Wilber hebben iets meer tijd nodig gehad. We hebben dan ook een dikke week aan't twijfelen geweest of we hem zouden houden. Enkele mensen opgebeld met de vraag of ze geen kitten wouden adopteren, maar helaas.

Na een week was ik kapot. 's Middags naar huis komen om hem eten te geven, alles opzij zetten voor dat hummeltje terwijl er in en rond huis nog zoveel te gebeuren was. Slecht slapen door dit alles en de twijfel of we hem zouden houden en de ongerustheid naar de andere katten toe. Ik was zo kapot dat ik op het punt stond hem naar het asiel te brengen, maar juist op die moment leken Gust en Wilber hem aanvaard te hebben en Bjorn wou er ook niet van weten om hem nog weg te doen. Het was te laat, ons hart was verkocht, hij hoorde al bij ons gezinnetje.
We doopten hem Toine.

Ondertussen weegt hij 1350g en is hij 1 brok energie. Hij vliegt door het huis en speelt met alles dat beweegt. Ondertussen trekt hij ook steeds meer met de andere katten op, die af en toe met hem spelen. Hij trekt vooral naar onze Gust en ligt meestal ook in zijn buurt.

Ook nog even een update over Gust zijn kromme poot. 't Was iets meer dan een jaar geleden dat hij zijn poot gebroken had, toen hij weer mankend binnen kwam. Ik had meteen schrik dat hij zijn poot weer gebroken zou hebben, maar na een bezoek aan de dierenarts, bleek de pin die in zijn poot zat, helemaal dwars te zitten:

Met een kleine ingreep werd de pin eruit gehaald en na een dag liep hij weer vrolijk rond, alsof er niks gebeurd was...

Trim, trim..

Luka is gisteren naar de hondentrimster geweest. Ik had eerst iets van, dat is toch helemaal niet nodig, ik kan hem zelf toch ook borstelen enzo. Maar Bjorn kende iemand die dit deed en hij ruifde de laatste tijd enorm, waardoor ik iets had van, waarom ook niet. 't Is super goed meegevallen, wat een verschil!! Ik had voor en na foto's getrokken, maar om 1 of andere reden, kreeg ik ze niet van mijn CF-kaartje, niet via de kaartlezer en niet via m'n fototoestel, zelfs niet met met een Rescue programmatje :( Dus jammer genoeg kan ik het verschil niet laten zien.

'k Ben wel super trots op hem, want hij was super flink geweest. De hondentrimster vroeg me of het echt de eerste keer was dat hij getrimd werd. Het borstelen deed hem deugd, eindelijk al die overtollige haren er tegoei uit. Groot verschil, want hij had nog heel wat puppy-haar dat er uit moest. 't Ziet eruit alsof zijn haren geknipt zijn, maar dat is niet zo. Enkel zijn nagels zijn geknipt, die waren super scherp, dus'k hoop dat dat nu wel beter is en ook het haar tussen zijn tenen is bijgeknipt. 'k Vermoed dat dat het minst leuke moet geweest zijn voor hem.
Hij kreeg ook een bad en werd geföhnd. Hij is zot op water, dus het bad was sowieso geen probleem. En raar maar waar, hij is ook zot van de föhn, maar dat wist ik al wel. 'k Heb hem daar als pup aan laten wennen, 'k had iets van, hij is zot op water, maar als hij binnen komt heb ik hem toch liever droog. En door hem daar aan te laten wennen, is hij ook daar zot van. Als ik m'n haar föhn, staat hij aan de badkamerdeur te wachten, omdat hij ook wil, haha.
'k Vermoed dus dat hij genoten heeft van zijn trimbeurt en hij is nu zo zacht, dat wij ook niet van hem af kunnen blijven en hem maar blijven knuffelen :D

Na de wandeling van vandaag dachten we dat het wel om zeep was, want regen + bospaadjes = modder en plassen. Maar ondertussen is hij weer droog en even zacht als gisteren...

Luka's eerste campeeravontuur.

Voor het eerst sinds Luka bij ons woont, zijn we gaan camperen. We kochten hiervoor speciaal een grote familietent. Zo kon hij comfortabel slapen in de voortent én als't regent, konden wij lekker in de voortent gaan zitten. We kunnen nu zelfs in onze voortent staan!!  Wat een luxe!! Zeker als je een klein trekkerstentje gewoon bent. Vorige vakantie hebben we bijna elke avond doorgebracht in onze auto omdat het telkens regende, niet zo aangenaam, dus dit speelt ook wel mee met onze aankoop van een grote familietent.

We gingen naar Bollendorf en kampeerde op een redelijk grote camping langs de Sauer. Het leuke was dat we er veel ruimte hadden en Luka dus af en toe los konden laten lopen. Hij vond dat geweldig en maakte daar altijd gretig gebruik van om't water in te gaan. Zwemmen deed hij er gelukkig niet, de stroming was daar iets te sterk voor.

Luka met zijn gevonden bal.

't Nadeel van de camping was dat het dit weekend blijkbaar het uitgelezen weekend was voor mannenweekends??!! En wij lagen daar knal tussen, grrw. 's Nachts hadden ze hun muziek tot in de vroege uurtjes tegen elkaar opstaan en hun zoontjes liepen ook tot laat rond. Ik kan u met zekerheid zeggen dat onze Luka dat NIET tof vond en om eerlijk te zijn, ik ook niet. De eerste avond heeft hij wel wat geblaft, maar we kregen hem gelukkig ook altijd zeer snel rustig. In eerste instantie had ik hem los in de voortent willen leggen, maar uiteindelijk hebben we zijn neefjes bench geleend en heeft hij in de bench kunnen slapen. En gelukkig maar, want we hadden hem nooit in de tent kunnen houden vrees ik :)

Lekker bbq'en de eerste avond. Luka al aan't oefenen in de bench ,
vooral omdat een bbq warm is en we niet willen dat hij z'n pootjes
verbrand... 

Zaterdag hebben we dan een mooie lange wandeling gemaakt. 

Met Frank & Tasja onze campeermaatjes.

We hebben er allemaal van genoten en waren 's avonds ook allemaal goed moe. Na een paar spelletjes UNO terwijl onze Luka aan m'n voeten lag te slapen, kropen we in onze tent. De muziek ging die avond iets minder lang door, onze Luka was te moe om nog te blaffen (of hij was't ondertussen al gewoon), dus we sliepen allemaal redelijk goed. Zondag toen we gingen afbreken begon het super hard te regenen. We zijn dus maar, na alles kletsnat in de auto gepropt te hebben, naar huis gereden, waar het zonnetje ons alweer aan't opwachten was...

Luka's eerste Ardennenwandeling.

We zijn op hemelvaartsdag gaan wandelen in Comblain-au-Pont. Het was de eerste keer dat Luka in de Ardennen ging wandelen en we namen Roning (de hond die bij m'n ouders woont) ook mee. Hij is 2 nachtjes blijven logeren, terwijl mijn ouders op weekend waren. Onze Gust en Wilber vonden dat niet zo tof, maar wij hebben toch een leuke dag in de Ardennen gehad. Enkele foto's van onze wandeling:

Bjorn in het tunneltje waar we door moesten.

Onze Ronin had er minder problemen mee.

Zoals gewoonlijk Ronin als eerste boven.

Lopen, lopen, lopen...

Hazelworm op onze pad... Gelukkig schonken
Luka & Ronin geen aandacht aan dit diertje.

Drinken van de bron, waar onze Ronin bij in sprong. Niet zo tof, want Bjorn stond niet erg stabiel, gelukkig zijn er geen ongelukken gebeurd...

Langs onder zag je de bron niet liggen,
maar de rotsen zagen er wel mooi groen.

Na de picknick ff met deze 2 kastaars op de foto.
Waarbij Ronin het negeren weer aan't oefenen is.

1 van Luka zijn hobby's: door het hoge gras dartelen

Meestal liep onze Luka zijn oudere neefje achterna.

Af en toe moesten ze aan de lijn. 

Bjorn gaat kijken naar een klein klimmassief dat we voorbij komen, wij wachten  beneden ff.

Allebei moe en voldaan in de auto...

Luka: clickertraining.

Het boek waarover ik het hier had, is eindelijk in de bus gevallen. Ik ben er dan ook onmiddellijk in beginnen lezen.
Eerste conclusie: Op de hondenschool gebruikte ze de clicker wel, maar het was geen clickertraining. Gewone traditionele training, met behulp van de clicker...
Ik heb me alvast voorgenomen om het onder de knie te krijgen zoals het hoort! Ik ben benieuwd...
Dat wil zeggen dat ik met positieve bekrachtiging ga werken en niet me correcties, af en toe mogen er wel eens 'brandjes geblust worden', zoals ze dat in het boek noemen. Wat wil zeggen, dat indien het niet anders kan, wel gecorrigeerd mag worden, maar ook enkel in noodgevallen.
Het moeilijkste gaat zijn om Bjorn daar van te overtuigen, als Luka iets ontdeugends doet wat niet mag, durft hij iets sneller dan ik zijn stem te verheffen... Hopelijk wil hij het boek lezen en gaat hij er dan in mee...

 Dan nu een kleine samenvatting van  de 4 geheimen van clickertraining:

1. timing
Het is belangrijk op het juist moment te clicken en beter iets te vroeg dan iets te laat. Iets wat ik sowieso al mis deed, ik click zo goed als altijd te laat. Iets waar ik goed op ga moeten trainen... Want oh ja, 't is niet alleen onze Luka die moet leren en oefenen. Ik wil een prima verzorger worden voor Luka en zou het ook fijn vinden als hij naar me luisterd en daar ga ik ook op moeten oefenen. Onze Luka is een slim bazeke, dus ik moet opletten dat we niet in een negatieve spiraal terecht komen. 1 waarbij hij iets ondeugend gaat doen, eug ik ga "zeuren" en hem als hij dan "eindelijk" luisterd, toch beloon, waardoor ik hem feitelijk beloon voor het ondeugends... Dus ik ga alvast oefenen op timing... En dat met een tennisbal... De bedoeling is juist op de moment dat de tennisbal de grond raakt of op zijn hoogste punt bereikt te clicken. En dat zowel met de clicker links als recht...

2. Criteria = wat moet Luka doen om de beloning te krijgen?
Ik ga een trainingsplan of een criteriaplan voor nieuwe oefeningen moeten leren opstellen en dit dan aan Luka moeten leren aan de hand van de 80% regel. Al de trucjes die hij kan zijn tot hiertoe op de "traditionele" manier aangeleerd, met behulp van een koekje in mijn hand en ook zonder echt stappenplan. Op de hondenschool leerde ze wel eerst de "houding" en dan pas het commando dat erbij hoort, maar ik wil sowieso de uitdaging aan gaan op het op deze andere manier te leren.

3. Beloningsgraad = hoe lang moet Luka voor een bekrachtiging werken?
De beloningsgraad hangt sterk samen met de criteria. Dus we beginne met een hoge beloningsgraad en bouwen die langzaam af, als Luka de oefening onder de knie heeft. Ik vermoed dat ik dit tot hiertoe te snel heb willen afbouwen... En ik denk dat ik een deel van zijn "eten" onder de vorm van die beloningen ga moeten geven, kwestie van hem niet te veel eten te geven... 'k Ga mezelf sowieso ook moeten drillen om snel de beloning na de click te kunnen geven, want daar ben ik ooit serieus mee aan't prutsen...

4. Kwaliteit van belonen = hoe "gek" is Luka op de beloning?
Deze is behoorlijk makkelijk. Want Luka eet graag en is daarom ook makkelijk te trainen.

Bij clickertraining is het in 'houding dwingen' aan de hand van een koekje voor de neus ook 'not done', tenzij alle andere manieren al geprobeerd zijn. Bij clickertraining zijn de belangrijkste manieren om 'trucjes' te leren:

• het "vangen" van 'houdingen', 'bewegingen', door te clicken als ze zich per toeval voordoen.
• "shapen", wat wil zeggen dat je een oefeningen gaat opsplitsen in hele kleine stapjes en dit stapje per stapje gaat "vangen". => Heel veel geduld hebben!!
• met een "target", je gaat de hond eerst aanleren om het 'target' aan te raken en dan kan je aan de hand van de 'target' hem weer andere dingen laten doen... => dit is er eentje die ik zeker ga proberen, uiteindelijk is dit ongeveer hetzelfde principe dan met het koekje voor de neus, alleen ga je hem niet meer "verleiden" in een houding, maar gaat hij de houding aannemen om de 'target' te raken en zo een beloning te verdienen... Ik weet niet of het verschil duidelijk is, maar ik ben er eigenlijk wel helemaal in mee... (In ieder geval, onze Luka begint dit al door te hebben!!)

Wat kan onze Luka ondertussen (of toch zo ongeveer)?
Zit, Af (lig), Voet, Zit voor, Zit achter, Sta, Blijf, Wacht, Kom, Volg, Apport, Let op, Pootje, Ander pootje, Rol, Zoek, Vrij, Pieske doen, Kakske doen, Eet maar, Tandjes kijken, In uw kot, In uw bench, Op uw mat

In de nabije toekomst wil ik hem 'zit' en 'af' leren op afstand en wil ik hem ook 'Vast' en 'Los' tegoei leren, zodat de apport ook correct kan gebeuren. Ook wil ik hem de benamingen van speeltjes en ons, zodat hij weet wat hij moet zoeken, als hij het commando 'zoek' krijgt... Mooi zitten is hij ook aan't leren, we zijn er bijna... :) Ook wil ik bovenstaande commando's perfectioneren...

Alle ideeën voor leuke trucjes zijn welkom ;)

Oh ja, en onze Gust & Wilber zijn vorige week 1 jaar geworden!! Hiep hiep hoera!!

Luka: en oefenen maar.

Ik was vol motivatie begonnen aan de hondenschool en Luka leert ook zeer snel, maar we verveelden ons er altijd en dan werd onze Luka vervelend. Hij begon op te springen, in z'n lijn te bijten, kortom op vervelende manieren aandacht te vragen. Dan kreeg je situaties waar alle trainers op u staan te kijken en dan met oplossingen komen aandraven, allemaal met een andere, waardoor ik en onze Luka helemaal in de war waren en het 'probleem' blijft bestaan. Logisch ook, want zijn vraag om aandacht wordt beloond met, oh ja, aandacht! Het echte probleem uit zich vooral ook op de trainingen, thuis krijg ik hem onmiddellijk gecorrigeerd, door hem te negeren en/of weg te lopen. Maar dat gaat natuurlijk niet op de training.

Nu sinds een paar maanden, begint hij dit gedrag ook te vertonen als er bij een wandeling bijvoorbeeld iemand de weg vraagt. Dit krijg ik dan ook niet opgelost. Laatst toen we bij de dierenarts in de wachtzaal zaten, begon hij dit gedrag ook te vertonen, grrr. En als we met de katten spelen, komt hij er meestal ook tussen (al begint dat al te beteren). Iets waar ik moet op werken dus, maar'k weet niet goed hoe, want dit gedrag is er maar af en toe en'k kan het ook moeilijk uitlokken.

Ik vermoed dat we vooral de "rangorde"-regeltjes thuis wat consequenter gaan moeten toepassen. 't Probleem is dat Bjorn lak heeft aan regeltjes en dat allemaal zever vindt. Dus hem ga'k nog moeten overtuigen. In situaties op straat ga ik proberen het commando "af" te geven, zodat hij zich daar op moet "concentreren". Als hij braaf is, kan ik hem belonen. En hem blijven negeren, als hij op die manier aandacht vraag, ook al is dat heel moeilijk als hij opspringt. Fingers crossed dat het helpt.

Soit, om terug te komen op de hondenschool. In de puppyklas had ik al helemaal geen goed gevoel bij de aanpak van de lessen. In de voorbereidende A leek het al iets beter, maar door ons 'probleempje' vertrok ik op den duur al niet graag meer, waardoor ik begon te merken dat ik alsmaar excuses zocht om niet te moeten gaan. Kortom ik voel me niet goed in deze hondenschool en heb dus besloten om niet meer te gaan. Ik zal het hem zelf wel proberen aan te leren. Als het me zelf dan niet lukt, ga ik gewoon op zoek naar een andere hondenschool. Maar de basiscommando's kent hij al en we proberen minstens een kwartier per dag  te oefenen en ook nog eens tussen het wandelen door, dus'k heb er alle vertrouwen in dat het wel goed komt. Ook heb ik een boek 'Clickertraining: De vier geheimen van supertraining' besteld, Waarmee ik hoop te leren hoe ik hem op een correcte manier nieuwe commando's aanleer.Het enige jammere aan alleen oefenen is dat er dan geen andere honden zijn, al mogen ze op de hondenschool natuurlijk ook niet met elkaar spelen. Ik vind dat er nood is aan meer hondenuitlaatpleintjes!!

Gust en de kromme poot.

Zoals jullie hier kunnen lezen, had Gust zijn poot gebroken.

Na 1 maand moesten we op controle en is er nogmaals een foto genomen van zijn poot. Niet zo goed nieuws: Er zat een knik in... We moesten naar de specialist bellen die hem had geopereerd, maar die kon ons geruststellen, het was waarschijnlijk in de eerste dagen na de operatie gebeurd, want op de foto's leek er toch al terug botweefsel rond te groeien. Normaal zou onze Gust er geen last van hebben en zouden we het zo kunnen laten. 't Is niet ideaal, maar blijkbaar zou de natuur zo geweldig zijn, dat die poot binnen een paar jaar toch weer rechter zou komen. In het ergste geval zou de pin en/of het plaatje er later nog uitgenomen moeten worden, maar dat was enkel als het zou komen los zitten of indien onze Gust daar last van heeft.

Omdat we het zo zielig vonden om hem gans de dag in zijn bench te laten, lieten we hem er af en toe uit. Ik liep er dan zo'n beetje achter om zeker te zijn dat hij niet springde, maar Bjorn lette niet zo goed op, dus af en toe lukte het hem wel om ergens op te springen. Maar ergens af springen heeft hij nooit gedaan en dat was hetgeen we moesten vermijden volgens de dierenarts.
Het eerste wat hij gedaan had, toen hij uit de bench kwam na zijn operatie, was zich eens goed uitrekken en z'n nagels in de mat zetten, maar blijkbaar komt er dan toch heel wat kracht op die poot, dus hoogst waarschijnlijk heeft zijn kromme poot daar mee te maken...

Omdat we dat krabben en springen de maand erop toch moesten vermijden, mocht de arme schat nu niet meer uit zijn bench. Hij vond dat niet zo fijn, daarom hebben we geprobeerd hem bij ons te zetten in zijn eigenste kleine kattenbench en dat werkte goed. De kattenbench mee in de zetel en zo zat hij dan heel de avond te spinnen, lekker dicht bij ons.
In zijn grote bench kroop hij wel telkens tegen de tralies omhoog om dan naar beneden te springen. Dat kon ik toch niet aanzien, 'k had echt schrik dat hij z'n poot weer zou forceren en hij terug onder het mes zou moeten. Dus hebben we een doek in de bench gespannen, nu ja, hij klimt eigenlijk nog steeds tegen de tralies, maar kan zo niet meer springen, hij laat zich dan in't doek vallen en ligt daar dan maar een beetje in. Hij had toen dus zijn eigenste duplex!

Na 2 maanden benchrust zijn we dan op een 2de controle gegaan, alles leek goed aan elkaar gegroeid, dus onze Gust mag eindelijk uit de bench. Nu hebben we weer 2 katers die kattekwaad kunnen uithalen, waarvan eentje met een kromme poot, waardoor hij een beetje mankt, maar last heeft hij er niet van.