TOPdag.

Ik had er lang naar uit gekeken en vorige zaterdag was het dan eindelijk zover, de DIY fashion fair van La Maison Victor. We vertrokken goed op tijd, ik in het gezelschap van 3 super madammen, eigenlijk kon het dus niet mis gaan! We namen de laatste editie mee de auto in, zodat we onderweg konden kiezen welke workshops we wilden doen. Ik had 's morgens ook het uurschema nog snel afgeprint en Supermadam I had 4 kortingsbonnen uit gescheurd (zij was trouwens ook de chauffeur van dienst, waarvoor 1000x dank). Onze boterhammetjes in onze tassen, omdat we niet wisten of we er iets konden eten (bleek achteraf van wel). Ik kan wel zeggen dat we goed voorbereid naar ginder vertrokken. Binnen gekomen zijn we ons meteen gaan inschrijven voor de workshops en hebben we het gratis boekje  'Bloemen Haken' afgehaald.

1ste workshop die we volgden was textielontwerp (www.lottemartens.com):
Ofte stempelen op katoenen zakjes. Ik had totaal, maar dan ook totaal geen inspiratie (of te veel waardoor ik niet wist wat kiezen) en uiteindelijk maakte ik een stempel van mijn initialen. Stempels maken stond al lang op mijn verlanglijstje om te doen, bij deze kan ik dit dus afvinken. Ik kan wel zeggen dat dit zeker niet de laatste keer gaat zijn. Ik heb me voorgenomen een gutssetje, een stapel gommen, sponsjes en textielverf aan te schaffen, zodat ik er thuis ook nog mee kan experimenteren. Hoe leuk zou het zijn om een zelf gemaakt kleedje te pimpen met zelfgemaakte stempels??!!

foto van La maison victor, maar wel mijn arm...

2de workshop: Kumihimo
Kumihimo is een Japanse weeftechniek voor het maken van touwtjes, banden en dus ook riemen. Op de begeleidende foto van LMV stond dit:

Ik had zoiets van 'wow, zelf riemen maken!!'. Het bleef bij een touwtje. Nu, eens je deze weeftechniek onder de knie hebt, kan je ook banden en riemen e.d. maken. Dus ook een grotere kumihimoplaat staat op m'n verlanglijstje. Ik ben alvast bezig met een tweede, nu lange, touwtje voor in een kleedje te dragen...

Voor de 8 euro inkom die we betaald hebben, gingen we naar huis met een boekje, een zelfbestempeld tasje inclusief de stempel en een kumihimo touwtje inclusief de schijf om het mee te maken. Ik denk dat we waar gehad hebben voor het inkomgeld!!

En dan hebben we het nog niet gehad over de kraampjes. Tussen de workshops door, keken we naar stofjes en aten we onze boterhammen op (op de tribune, met zicht op de hobbybeurs, deze was een pak groter, maar lang zo mooi en gezellig niet...)

foto van supermadam L.

De DIY-fashion beurs was niet groot, maar wel groot genoeg. Het was ook niet super druk, waardoor je rustig kon kijken. Er hing een gezellige, gemoedelijke sfeer. Helemaal mijn ding, dat is zeker!! Ons favoriete kraampje bleek dit van Mondepot te zijn, vooral supermadam M liet zich helemaal gaan. Ik zelf kon het niet laten om er toch nog 2 rode stofjes te kopen. Eigenlijk hoopte ik de voeringstof en knoopjes te vinden voor mijn naaileskleedje, maar het aanbod waren vooral designerstofjes en ik heb maar weinig kraampjes gevonden met knopen. Hetgeen ik echt nodig had, heb ik dus niet gevonden. Ook supermadam L had nog wat nodig, dus zijn we thuis na de DIY-fashion beurs nog snel langs de fournituren/stoffenwinkel in de buurt geweest. Zo sloten we onze TOPdag af, met alles wat we nodig hadden...

En toen was het plafond wit.

2 dagen en een pijnlijke schouder later.

Zoals je ziet moet de muur (en de vloer, maar dat kan je niet zien) nog een beurt krijgen...

Ik in m'n marginale verf-outfit.

Het witte plafond was in eerste instantie hard wennen, maar we zijn beiden heel content met het resultaat. 't Is hier in huis in ieder geval een pak lichter, hopelijk moeten we hierdoor het licht ook minder snel aansteken. Wordt vervolgd...

Op bezoek in Bulgarije.

Een dik jaar geleden heeft mijn broer en zijn vriendin een huis gekocht in Voditsa een klein dorpje in Bulgarije en deze vakantie gingen we hen daar bezoeken. Omdat Luka mee mocht, was de auto de enige optie. Een afstand van 2400km hadden we voor de boeg. De trip in 1x doen zagen we niet zitten, dus maakten we een tussenstop

 in Slovenië. Om de trip een beetje te breken, zijn we hier een dagje gebleven. We hebben hier een wandeling gemaakt in de Sloveense Alpen. Zeer mooi daar!! 

We hadden in Duitsland veel file gehad en waren blij dat de 2de helft minder druk was. We doorkruisten Duitsland, Oostenrijk, Slovenië, Kroatië, Servië en dan was het eindelijk Bulgarije. Hoe verder we reden, hoe uitgestrekter de landschappen. We wisten niet wat we van Bulgarije mochten verwachten, maar het is 200% meegevallen, wat een mooi land en wat een vriendelijke bevolking (ook al versta je niks van wat ze zeggen)

De weg vinden naar Voditsa was net iets moeilijker (omdat de gps maar tot Oostenrijk ging, was het kaart lezen, dat in combinatie met slechte bewegwijzering in Bulgarije was niet ideaal). Het was redelijk snel donker in Bulgarije en de enige regen die we deze vakantie gezien hebben was juist toen we de kleine wegen op moesten op zoek naar de juiste weg richting Popovo (met dank aan de vriendelijke Bulgaar in een tankstation hebben we deze uiteindelijk, na een uurtje rondrijden in Veliko Tarnovo

 gevonden). Omdat het overdag warm geweest was, verdampte de regen onmiddellijk en kon je nog geen meter voor je zien. Dat in combinatie met een slechte en onverlichte weg was het perfecte kader voor een horrorfilm. Gelukkig zijn we niet stil gevallen of aangevallen door uitgehongerde beren en vonden we uiteindelijk de weg naar mijn broer z'n erf.  We werden er met open armen ontvangen en het heerlijke eten stond al te wachten op ons. 

Na een dagje rusten, hebben we een 3-daagse trektocht gehouden in het Balkangebergte. Omdat Luka mee was, konden we niet slapen in de hutten, dus het was met de tent. Spannend, want we wisten niet wat dat ging geven met Luka, die in de voortent moest slapen. Ik kan onze Luka alleen maar bestoefen, want zo flink dat hij geweest is, hij droeg zijn eigen eten mee de berg op en sliep braaf in de voortent. Aan de hut waar we onze tent wilden opzetten, werden we bijna weg gejaagd. Wat zeggen ze ook alweer? De uitzondering bevestigd de regel? Oh jawel, we ontmoeten daar de meest onvriendelijke Bulgaar en zijn gefrustreerd waakhond. Bjorn is dan toch maar op zijn kousenvoeten aan die Bulgaar gaan vragen of we daar ons tent mochten opzetten. Uit het wijzen en kortaf gebrabbel geraakten we niet wijs, dus zetten we gewoon onze tent op, uit het zicht van de waakhond en hoopten we dat we niet weg gejaagd zouden worden... Normaal was het plan om de tent bij deze hut te laten staan en dan zonder rugzak boven een tocht te maken... Na de boze Bulgaar en het geblaf van zijn waakhond, dat ons heel de nacht uit onze slaap heeft gehouden, hebben we maar beslist dit niet te doen. Met de rugzak naar boven, waar we van het mooie uitzicht genoten en daarna weer terugkeren naar een lager gelegen hut. Hier waren ze wel vriendelijk en legden ze ons uit dat je met een hond niet aan de hutten mocht kamperen. Geen ramp, want iets verder was er een plaats waar je wel gewoon je tent mocht opzetten...
 't Was een leuke tocht door bossen en langs een riviertje. Onze Luka vond het prima, want als er water in de buurt is en hij kan erin, dan is hij content.

Terug in Voditsa hebben we een beetje meegeholpen. Bjorn heeft een muurtje afgewerkt. Ik heb een beetje onkruid helpen uittrekken en we hebben ook nog wat hout gezaagd. Ze hebben het daar mooi voor elkaar. 'k Zou zo aan dat leventje kunnen wennen. Ze hebben geen uitgebreid sanitair, maar met een composttoilet en een gieter in een constructie als je warm wil douchen geraak je al een heel eind... En de ontelbare bronnetjes zorgen voor drinkbaar water.

We hebben dan ook nog een poging gedaan om een ecotrail te doen. Dat zijn uitgestippelde wandelingen, die nog maar pas aan't opkomen zijn in Bulgarije. Een poging gedaan, want eerst vonden we de start van de wandeling niet en daarna bleek de wandeling met laddertjes te zijn. Heel sjiek, maar jammer genoeg durfde Luka hier niet op, dus zijn we al snel teruggekeerd. Niet via de laddertjes waar we hem hadden op gedragen, maar langs boven. Een beetje "off road", moet kunnen... Daarna hebben we gezellig gepicknickt aan een watervalletje. Luka nog goed gezwommen en daarna maar weer terug. 'Zullen we een andere weg nemen' hoor ik onze Bram nog zeggen. Super plan! Zo belanden we op een onverharde weg, na een 4-tal kilometers hobbelen, zijn we toch maar terug gekeerd... (Van "off road" gesproken...)  En toch, 't was een leuke dag!

We hebben super geweldige vakantie gehad!!!

Oh ja, ik vond ook nog wat stofjes in een 2de handswinkeltje ginder (die krijg je later nog wel te zien in enkele projectjes) en ik kreeg al een vroeg verjaardagscadeau van m'n Broer:

Hoe sjiek is dit naaimachien wel niet??

Toine.

Ik wil jullie graag voorstellen aan de jongste telg van ons gezinnetje: Toine.

Een dikke maand geleden op een regenachtige zondag vonden we een kleine kitten op de stoep voor ons huis. Kletsnat van de regen, onderkoeld, ondervoed en slechts een handpalm groot. Mijn moederhart smolt toen ik dat bolletje daar zag zitten en heb hem dan ook meteen mee naar binnen genomen, waar ik hem opdroogde en opwarmde. We zijn meteen naar een dierenwinkel gereden voor kittenmelk en -voer. Hij beet het tutje van de papfles helemaal kapot, dat hebben we dan ook snel laten varen, zeker omdat hij na die portie kittenmelk wel aan het vaste voer begon. Hij ging van de eerste keer al op de kattenbak (na hem er enkele keren op te zetten). Zijn gewicht op dat moment was 350g.

Luka was meteen verkocht aan dit hummeltje. Gust en Wilber hebben iets meer tijd nodig gehad. We hebben dan ook een dikke week aan't twijfelen geweest of we hem zouden houden. Enkele mensen opgebeld met de vraag of ze geen kitten wouden adopteren, maar helaas.

Na een week was ik kapot. 's Middags naar huis komen om hem eten te geven, alles opzij zetten voor dat hummeltje terwijl er in en rond huis nog zoveel te gebeuren was. Slecht slapen door dit alles en de twijfel of we hem zouden houden en de ongerustheid naar de andere katten toe. Ik was zo kapot dat ik op het punt stond hem naar het asiel te brengen, maar juist op die moment leken Gust en Wilber hem aanvaard te hebben en Bjorn wou er ook niet van weten om hem nog weg te doen. Het was te laat, ons hart was verkocht, hij hoorde al bij ons gezinnetje.
We doopten hem Toine.

Ondertussen weegt hij 1350g en is hij 1 brok energie. Hij vliegt door het huis en speelt met alles dat beweegt. Ondertussen trekt hij ook steeds meer met de andere katten op, die af en toe met hem spelen. Hij trekt vooral naar onze Gust en ligt meestal ook in zijn buurt.

Ook nog even een update over Gust zijn kromme poot. 't Was iets meer dan een jaar geleden dat hij zijn poot gebroken had, toen hij weer mankend binnen kwam. Ik had meteen schrik dat hij zijn poot weer gebroken zou hebben, maar na een bezoek aan de dierenarts, bleek de pin die in zijn poot zat, helemaal dwars te zitten:

Met een kleine ingreep werd de pin eruit gehaald en na een dag liep hij weer vrolijk rond, alsof er niks gebeurd was...

Ondertussen...

't Is alweer een hele tijd geleden, maar dat wil niet zeggen dat er helemaal niets gebeurd is...

Ons huisje heeft de afgelopen maand een metamorfose ondergaan en dat  in de vorm van nieuwe ramen. Hierdoor heeft heel het huis op z'n kop gestaan. 't Was een weekje kamperen in huis, maar't is zeker en vast de moeite geweest:

VOOR

NA

Door de nieuwe ramen kriebelt het wel om in huis ook alles aan te pakken. Zo dromen we al van een ander kleurtje op de muren en een nieuwe  vloer op't gelijkvloers en eindelijk onze slaapkamer eens gezellig in te richten. En ik, ik droom ervan om eindelijk m'n hobbykamertje verder aan te pakken...

Maar momenteel is't vooral de moment om de tuin verder onder handen te nemen.Het plan voor dit jaar is de kruidenspiraal af krijgen en de kruidenborder langs de gemengde haag op z'n minst al af te dekken met karton, zodat ik volgend jaar deze kan beginnen aanplanten. Daar waar de kruidenspiraal moet komen, ligt nu een heuveltje waar vroeger een molentje op gestaan heeft. Er lag daar een betonnen plaat bovenop, die ervoor zorgde dat ik er niet mee verder kon. Gelukkig heeft mijn bink en zijn goede maat dit ondertussen voor mij opgelost. En ze hebben er hun best voor moeten doen!! Niet alleen was die plaat loodzwaar. Vroeger maakte ze die dingen om nooit meer los te krijgen, dus de plaat zat ook nog eens verankert met 2 "paalfunderingskes". De plaat gaat gerecupereerd worden als vuurplaats...

de krater in de heuvel

toekomstige vuurplaats

Het achterste stuk is momenteel serieus aan't verwilderen, maar om eerlijk te zijn, 'k vind het stiekem heel mooi zo. Al moet het gras wel eens afgedaan worden, want't is de moment.
'k Moet ook dringend onze boompjes en struikjes een beetje verlossen van het hoge gras, daarvoor heb ik al aan de schoonouders gevraagd om kranten bij te houden...

En kijk, die overgebleven conifeerstompjes zijn er ondertussen ook uit geschupt

Voor de moment is de kleur paars goed vertegenwoordigd in de tuin en de bijtjes lijken dit prima te vinden en dat, dat vind ik dan weer prima!

Het enige wat ik dit jaar geplant heb, zijn tomaten en paprika's, zoals vorig jaar weer onder het afdakje. Ze gaan nog goed hun best mogen doen!!

De fruitboompjes groeien goed en ik heb zelfs al appeltjes, peertjes en kersen in wording gespot, ook op alle bessenstruiken staan al bessen te rijpen.

Ik ben sinds een paar weekjes ook terug beginnen lopen en dit met mijn Bink als personal coach! Hopen dat ik het volhoud!!

De naailessen zijn ondertussen ook afgelopen, maar heb me alvast ingeschreven voor volgend jaar. Kijk er al super hard naar uit! Al hoop ik dat m'n hobbykamer toch voor het volgend schooljaar klaar geraakt, want mijn vingers jeuken zo hard om terug achter mijn naaimachine te kruipen! (Niet dat ik op die hobykamer zal wachten...)

Een nieuwe job en een gasketel.

'k Heb een hele tijd niet creatief bezig kunnen zijn. Dit kwam omdat er hier thuis nog van alles gebeurd is en omdat ik druk bezig was met solliciteren.

Ik deed m'n werk op m'n vorige werk al een hele tijd niet graag meer, ook de afstand van en naar het werk begon door te wegen. Het enige dat nog leuk was, waren de collega's. Maar alleen toffe collega's waren voor mij niet voldoende, dus was ik tot de conclusie gekomen dat ik op zoek moest naar een nieuwe job. Doordat ik dit ook met mijn baas besproken had, ben ik ook ontslagen. Na mijn opzeg, hadden ze toch graag dat ik nog wat langer bleef, om de nieuwe collega op te leiden, dit heb ik dan ook gedaan, ik had toen toch nog geen zicht op een nieuwe job en werken vond ik toch nog altijd beter dan thuis zitten. Eind november is dan dit tijdelijke contract afgelopen en sindsdien zit ik thuis. De eerste weken vond ik nog moeilijk mijn draai en ook vond ik de drive niet om terug creatief bezig te zijn.

Ondertussen heb ik het goede nieuws gehad dat ik op 1 februari hier op de gemeente kan beginnen als deskundige ruimtelijke ordenning. Dit was om verschillende redenen de job, van alle jobs waarvoor ik gesolliciteerd heb, die ik het liefste wou!! Hoera, hoera! Nog een maand de tijd om nog veel creatiefs te doen, me voor de job voor te bereiden en hier in huis nog wat op te knappen.

Ik begon alvast te fantaseren over een restyling van mijn naaikamer. Momenteel staat er ook nog een fitnessbank van Bjorn, maar hij gaat toch liever uit fitnessen en gebruikt deze haast nooit, dus eis ik deze kamer helemaal op ;)

In mijn ontwerp heb ik de kasten nog niet volgeladen en ook nog geen kadertjes en dergelijk aan de muur gehangen... Maar dit is in grote lijnen de richting die ik uit wil. De werktafel wil ik maken uit 2 ladekasten van ikea die ik nog staan heb, deze ladekasten staan momenteel op onze 'dressing' en deze zitten vol met mijn t-shirts, dus ik moet eerst nog een kast ter vervanging vinden en dan kan ik aan de slag om deze werktafel te maken. De werktafel is bedoeld om mijn stof op te knippen, momenteel doe ik dat gewoon op de grond. ook kan hier mijn lockmachine staan en gebruikt worden. De witte tafel met ladeblok, mijn naaimachine, de zwarte bureaustoel en de printer, die staan er momenteel al, dat hoekje moet wel nog serieus opgefleurd worden, ik vermoed dat dit gaat gebeuren met kadertjes en potjes op de schapjes. Deze schapjes worden worden gemaakt van balken die bedoeld waren voor rond de schouw, maar deze zijn tot 2x toe verkeerd gezaagd in de winkel, grrrw.

Deze zomer zijn we ook begonnen met een gasleiding te leggen voor een nieuwe gasketel, ik heb verschillende weekends aan het schuppen geweest. Gelukkig was Bjorn zo slim geweest om de sleuf te laten graven, dus het was enkel dicht schuppen, maar dat was een hele klus. Ondertussen zitten we warm en kunnen we genieten van onze nieuwe gasketel en veel meer plaats in het chauffagekot.

Kameraden van ons hadden nog een berg zand over, omdat er bij ons nog een stukje moest opgehoogd worden, hebben we de graver nog eens laten komen om een deeltje van die berg zand tot hier te krijgen. Ik heb in november het gras langs het huis nog ingezaaid op goed geluk en ik heb er alle vertrouwen in, want door het zachte weer van de laatste dagen, begint het groen te zien.

Het groeiende gras en het deksel
van de mazoutput die kapot gereden is :s

Ondertussen hebben we ook een gemengde haag en bessenstruiken geplant. 

Gemengde haag

1 van de kruisbessen

Ik heb in de gietende regen (ah ja, heeft het de laatste dagen iets anders gedaan) bollen van voorjaarsbloeiers in de grond gestoken. Ook hebben we takken van schietwilgen in de grond gestoken om deze om te toveren tot knotwilgjes, hopelijk lukt dit...

Courgetten-update..

Hier kon je lezen over de veel te grote courgetten, die lekkere soep werden. Toen we terug van vakantie kwamen, hingen er weer een paar grote exemplaren aan... Deze courgetten braken het record:

De grootste was 50 cm en woog 3,5kg, dat kan toch al tellen. Deze 4 exemplaren, wogen samen 12,6 kg.
Dus heb ik weer gewekt, een deel gewoon gekookt, een ander deel zoet-zuur. En nog waren ze niet op!! Toen maakte ik nog lekkere courgette-pompoensoep (met een pompoen van de buurvrouw!) en de rest... euhm, die ligt nog in de koelkast terwijl er alweer courgetten aan't groeien zijn... Liefhebbers??

Au revoir Vercors.

't Was een behoorlijk lange trip, wetende dat het de eerste keer voor Luka was op vakantie en ik verschrikkelijke schouderpijn had, waardoor Bjorn alles heeft moeten rijden en we in en rond Luxemburg een paar keer stil hebben gestaan. Maar ach, dat hebben we er wel voor over.

Luka is super flink geweest, soms moest ik kijken of hij nog wel in z'n bench zat, zo stil en rustig was hij. Uit voorzorg hadden we hem 's morgens geen eten gegeven, maar pas toen we ter plaatse kwamen. Dat om hondenscheetjes en een te energieke Luka te vermijden. Blijkbaar heeft dit dan ook goed gewerkt.

Om muffe geurtjes in de auto te vermijden, heb ik zelf een geurverfrisser uitgetest, die ik op pinterest was tegen gekomen. 'k Had het gemaakt in een glazen confituurpot, die juist in de drankhouder paste en met etherische olie van bergamot en grove den. Het werkte goed, want geen muffe geur!!

Toen we de Vercors in reden, wisten we meteen dat het ons zou bevallen. Ook de camping die Bjorn uitgekozen had viel goed mee. We zochten er een rustig plaatsje uit. 

vlnr: Uitzicht vanaf de camping bij zonsondergang; Bjorn en Luka moe na een lange wandeling;
onze tent; uitzicht vanaf de camping; onze avondactiviteit.

Ik kwam er al snel achter dat ik het geheugenkaartje van mijn fototoestel vergeten was.. De eerste dag hebben we dan ook aan het zoeken naar een kaartje besteed. Gelukkig vonden we in het dichtst bij zijnde stadje een piepklein fotowinkeltje. Natuurlijk was het toen we dit vonden gesloten, dus hebben we eerst nog maar een wandeling gemaakt.

De dagen erna hebben we nog enkele flinke dagtochten gemaakt vanuit de camping. Enkele sfeerbeelden:

De Vercors staat ook bekend om zijn fauna & flora.

De eerste 2 wandelingen kwamen we nergens water tegen. De 2 drinkflesjes voor Luka waren meestal niet genoeg, gelukkig is onze camelbak groot genoeg en waren we zelf zuinig genoeg geweest, zodat we konden delen met hem. Hij maakte echter ook goed gebruik van de fonteinen in het dorp bij aankomst:

't Is een leuke vakantie geweest. En'k denk dat onze Luka zich ook goed geamuseerd heeft. Zijn uithouding is sowieso beter als die van ons. Ook als we ff aan't uitrusten waren, liep hij nog rond te snuffelen, met een stok te spelen, of door het gras te spurten.

En nu thuis nog een weekje genieten..