Op bezoek in Bulgarije.

Een dik jaar geleden heeft mijn broer en zijn vriendin een huis gekocht in Voditsa een klein dorpje in Bulgarije en deze vakantie gingen we hen daar bezoeken. Omdat Luka mee mocht, was de auto de enige optie. Een afstand van 2400km hadden we voor de boeg. De trip in 1x doen zagen we niet zitten, dus maakten we een tussenstop

 in Slovenië. Om de trip een beetje te breken, zijn we hier een dagje gebleven. We hebben hier een wandeling gemaakt in de Sloveense Alpen. Zeer mooi daar!! 

We hadden in Duitsland veel file gehad en waren blij dat de 2de helft minder druk was. We doorkruisten Duitsland, Oostenrijk, Slovenië, Kroatië, Servië en dan was het eindelijk Bulgarije. Hoe verder we reden, hoe uitgestrekter de landschappen. We wisten niet wat we van Bulgarije mochten verwachten, maar het is 200% meegevallen, wat een mooi land en wat een vriendelijke bevolking (ook al versta je niks van wat ze zeggen)

De weg vinden naar Voditsa was net iets moeilijker (omdat de gps maar tot Oostenrijk ging, was het kaart lezen, dat in combinatie met slechte bewegwijzering in Bulgarije was niet ideaal). Het was redelijk snel donker in Bulgarije en de enige regen die we deze vakantie gezien hebben was juist toen we de kleine wegen op moesten op zoek naar de juiste weg richting Popovo (met dank aan de vriendelijke Bulgaar in een tankstation hebben we deze uiteindelijk, na een uurtje rondrijden in Veliko Tarnovo

 gevonden). Omdat het overdag warm geweest was, verdampte de regen onmiddellijk en kon je nog geen meter voor je zien. Dat in combinatie met een slechte en onverlichte weg was het perfecte kader voor een horrorfilm. Gelukkig zijn we niet stil gevallen of aangevallen door uitgehongerde beren en vonden we uiteindelijk de weg naar mijn broer z'n erf.  We werden er met open armen ontvangen en het heerlijke eten stond al te wachten op ons. 

Na een dagje rusten, hebben we een 3-daagse trektocht gehouden in het Balkangebergte. Omdat Luka mee was, konden we niet slapen in de hutten, dus het was met de tent. Spannend, want we wisten niet wat dat ging geven met Luka, die in de voortent moest slapen. Ik kan onze Luka alleen maar bestoefen, want zo flink dat hij geweest is, hij droeg zijn eigen eten mee de berg op en sliep braaf in de voortent. Aan de hut waar we onze tent wilden opzetten, werden we bijna weg gejaagd. Wat zeggen ze ook alweer? De uitzondering bevestigd de regel? Oh jawel, we ontmoeten daar de meest onvriendelijke Bulgaar en zijn gefrustreerd waakhond. Bjorn is dan toch maar op zijn kousenvoeten aan die Bulgaar gaan vragen of we daar ons tent mochten opzetten. Uit het wijzen en kortaf gebrabbel geraakten we niet wijs, dus zetten we gewoon onze tent op, uit het zicht van de waakhond en hoopten we dat we niet weg gejaagd zouden worden... Normaal was het plan om de tent bij deze hut te laten staan en dan zonder rugzak boven een tocht te maken... Na de boze Bulgaar en het geblaf van zijn waakhond, dat ons heel de nacht uit onze slaap heeft gehouden, hebben we maar beslist dit niet te doen. Met de rugzak naar boven, waar we van het mooie uitzicht genoten en daarna weer terugkeren naar een lager gelegen hut. Hier waren ze wel vriendelijk en legden ze ons uit dat je met een hond niet aan de hutten mocht kamperen. Geen ramp, want iets verder was er een plaats waar je wel gewoon je tent mocht opzetten...
 't Was een leuke tocht door bossen en langs een riviertje. Onze Luka vond het prima, want als er water in de buurt is en hij kan erin, dan is hij content.

Terug in Voditsa hebben we een beetje meegeholpen. Bjorn heeft een muurtje afgewerkt. Ik heb een beetje onkruid helpen uittrekken en we hebben ook nog wat hout gezaagd. Ze hebben het daar mooi voor elkaar. 'k Zou zo aan dat leventje kunnen wennen. Ze hebben geen uitgebreid sanitair, maar met een composttoilet en een gieter in een constructie als je warm wil douchen geraak je al een heel eind... En de ontelbare bronnetjes zorgen voor drinkbaar water.

We hebben dan ook nog een poging gedaan om een ecotrail te doen. Dat zijn uitgestippelde wandelingen, die nog maar pas aan't opkomen zijn in Bulgarije. Een poging gedaan, want eerst vonden we de start van de wandeling niet en daarna bleek de wandeling met laddertjes te zijn. Heel sjiek, maar jammer genoeg durfde Luka hier niet op, dus zijn we al snel teruggekeerd. Niet via de laddertjes waar we hem hadden op gedragen, maar langs boven. Een beetje "off road", moet kunnen... Daarna hebben we gezellig gepicknickt aan een watervalletje. Luka nog goed gezwommen en daarna maar weer terug. 'Zullen we een andere weg nemen' hoor ik onze Bram nog zeggen. Super plan! Zo belanden we op een onverharde weg, na een 4-tal kilometers hobbelen, zijn we toch maar terug gekeerd... (Van "off road" gesproken...)  En toch, 't was een leuke dag!

We hebben super geweldige vakantie gehad!!!

Oh ja, ik vond ook nog wat stofjes in een 2de handswinkeltje ginder (die krijg je later nog wel te zien in enkele projectjes) en ik kreeg al een vroeg verjaardagscadeau van m'n Broer:

Hoe sjiek is dit naaimachien wel niet??

Voor als't terug iets frisser wordt.

Dit kleedje maakte ik toen iedereen nog dacht dat we gene zomer gingen krijgen en nog voor ik op verlof ging. Ik had er het volste vertrouwen in dat we weer een hittegolf zouden krijgen en'k heb ook gelijk gekregen. Nu is't nog ff wachten tot het weer wat frisser is voor ik dit kleedje echt aan kan... :)

't Stofje is een coupon van (weer maar eens) het eerste stoffenspektakel waar ik naartoe ging. 'k Heb lang getwijfeld over welk kleedje ik zou maken met dit stofje. Uiteindelijk koos ik een patroontje uit de knipmode van maart 2013 (jurk 12). 'k Denk wel dat het geslaagd is, Bjorn vind bloemetjeskleedjes nogal gauw 'bomma-achtig', maar door de snit vond hij dat niet het geval bij dit kleedje, pfjiew. :)

't Was redelijk eenvoudig om in elkaar te zetten. Aan de zijkanten wordt er een elastiek ingenaaid voor een gefronst effect. Dit heb ik toch 2x moeten proberen. De eerste keer was het gefronst effect bijna niet zichtbaar. Dus nog iets harder trekken aan die elastiek :) En van tevoren bepalen waar ik moest uitkomen...

Toine.

Ik wil jullie graag voorstellen aan de jongste telg van ons gezinnetje: Toine.

Een dikke maand geleden op een regenachtige zondag vonden we een kleine kitten op de stoep voor ons huis. Kletsnat van de regen, onderkoeld, ondervoed en slechts een handpalm groot. Mijn moederhart smolt toen ik dat bolletje daar zag zitten en heb hem dan ook meteen mee naar binnen genomen, waar ik hem opdroogde en opwarmde. We zijn meteen naar een dierenwinkel gereden voor kittenmelk en -voer. Hij beet het tutje van de papfles helemaal kapot, dat hebben we dan ook snel laten varen, zeker omdat hij na die portie kittenmelk wel aan het vaste voer begon. Hij ging van de eerste keer al op de kattenbak (na hem er enkele keren op te zetten). Zijn gewicht op dat moment was 350g.

Luka was meteen verkocht aan dit hummeltje. Gust en Wilber hebben iets meer tijd nodig gehad. We hebben dan ook een dikke week aan't twijfelen geweest of we hem zouden houden. Enkele mensen opgebeld met de vraag of ze geen kitten wouden adopteren, maar helaas.

Na een week was ik kapot. 's Middags naar huis komen om hem eten te geven, alles opzij zetten voor dat hummeltje terwijl er in en rond huis nog zoveel te gebeuren was. Slecht slapen door dit alles en de twijfel of we hem zouden houden en de ongerustheid naar de andere katten toe. Ik was zo kapot dat ik op het punt stond hem naar het asiel te brengen, maar juist op die moment leken Gust en Wilber hem aanvaard te hebben en Bjorn wou er ook niet van weten om hem nog weg te doen. Het was te laat, ons hart was verkocht, hij hoorde al bij ons gezinnetje.
We doopten hem Toine.

Ondertussen weegt hij 1350g en is hij 1 brok energie. Hij vliegt door het huis en speelt met alles dat beweegt. Ondertussen trekt hij ook steeds meer met de andere katten op, die af en toe met hem spelen. Hij trekt vooral naar onze Gust en ligt meestal ook in zijn buurt.

Ook nog even een update over Gust zijn kromme poot. 't Was iets meer dan een jaar geleden dat hij zijn poot gebroken had, toen hij weer mankend binnen kwam. Ik had meteen schrik dat hij zijn poot weer gebroken zou hebben, maar na een bezoek aan de dierenarts, bleek de pin die in zijn poot zat, helemaal dwars te zitten:

Met een kleine ingreep werd de pin eruit gehaald en na een dag liep hij weer vrolijk rond, alsof er niks gebeurd was...

Ondertussen...

't Is alweer een hele tijd geleden, maar dat wil niet zeggen dat er helemaal niets gebeurd is...

Ons huisje heeft de afgelopen maand een metamorfose ondergaan en dat  in de vorm van nieuwe ramen. Hierdoor heeft heel het huis op z'n kop gestaan. 't Was een weekje kamperen in huis, maar't is zeker en vast de moeite geweest:

VOOR

NA

Door de nieuwe ramen kriebelt het wel om in huis ook alles aan te pakken. Zo dromen we al van een ander kleurtje op de muren en een nieuwe  vloer op't gelijkvloers en eindelijk onze slaapkamer eens gezellig in te richten. En ik, ik droom ervan om eindelijk m'n hobbykamertje verder aan te pakken...

Maar momenteel is't vooral de moment om de tuin verder onder handen te nemen.Het plan voor dit jaar is de kruidenspiraal af krijgen en de kruidenborder langs de gemengde haag op z'n minst al af te dekken met karton, zodat ik volgend jaar deze kan beginnen aanplanten. Daar waar de kruidenspiraal moet komen, ligt nu een heuveltje waar vroeger een molentje op gestaan heeft. Er lag daar een betonnen plaat bovenop, die ervoor zorgde dat ik er niet mee verder kon. Gelukkig heeft mijn bink en zijn goede maat dit ondertussen voor mij opgelost. En ze hebben er hun best voor moeten doen!! Niet alleen was die plaat loodzwaar. Vroeger maakte ze die dingen om nooit meer los te krijgen, dus de plaat zat ook nog eens verankert met 2 "paalfunderingskes". De plaat gaat gerecupereerd worden als vuurplaats...

de krater in de heuvel

toekomstige vuurplaats

Het achterste stuk is momenteel serieus aan't verwilderen, maar om eerlijk te zijn, 'k vind het stiekem heel mooi zo. Al moet het gras wel eens afgedaan worden, want't is de moment.
'k Moet ook dringend onze boompjes en struikjes een beetje verlossen van het hoge gras, daarvoor heb ik al aan de schoonouders gevraagd om kranten bij te houden...

En kijk, die overgebleven conifeerstompjes zijn er ondertussen ook uit geschupt

Voor de moment is de kleur paars goed vertegenwoordigd in de tuin en de bijtjes lijken dit prima te vinden en dat, dat vind ik dan weer prima!

Het enige wat ik dit jaar geplant heb, zijn tomaten en paprika's, zoals vorig jaar weer onder het afdakje. Ze gaan nog goed hun best mogen doen!!

De fruitboompjes groeien goed en ik heb zelfs al appeltjes, peertjes en kersen in wording gespot, ook op alle bessenstruiken staan al bessen te rijpen.

Ik ben sinds een paar weekjes ook terug beginnen lopen en dit met mijn Bink als personal coach! Hopen dat ik het volhoud!!

De naailessen zijn ondertussen ook afgelopen, maar heb me alvast ingeschreven voor volgend jaar. Kijk er al super hard naar uit! Al hoop ik dat m'n hobbykamer toch voor het volgend schooljaar klaar geraakt, want mijn vingers jeuken zo hard om terug achter mijn naaimachine te kruipen! (Niet dat ik op die hobykamer zal wachten...)

Frauke steelt de show!

Jente deed zijn plechtige communie. Jente is Bjorn's petekindje. Alé, een kindje kun je het al niet meer noemen natuurlijk. Zijn mama en ik vonden dat zijn communiefeest de ideale gelegenheid was om Frauke, zijn zus, in een mooi kleedje te steken. Frauke tekende zelf al enkele kleedjes uit.
Wie weet wordt ze ooit nog een grote ontwerpster!

We gingen op zoek naar een patroontje en we vonden er 1 in de ottobre (3/2008), wat we alle 3 super vonden! 't Enige probleem was dat die ottobre juist nergens meer te vinden was. Gelukkig zit ik op naailes en hebben ze daar een abonnement op de ottobre. Daar heb ik het nummer tussen gevonden en daar mocht ik ook het patroontje van overnemen en de 'handleiding' kopiëren.

Dit kleedje wouden we zonder de broek onder. Het leuke eraan is, dat het zowel kan met, als zonder t-shirt onder. Handig, want je weet nooit op't voorhand hoe warm het zal zijn in mei.

We gingen met z'n 3 naar Het stoffenhuis in Bree. Het was moeilijk kiezen, want ze hebben daar gewoon te veel mooie stofjes. Uiteindelijk kozen we voor dit stofje:

Voor de band, kozen we een effen donkerblauw.

Omdat Frauke niet super groot is, heb ik er vooral op gelet dat het kleedje niet te lang kwam. Ik heb daarvoor ook de band langs de onderkant niet te breed genomen. In het voorbeeld is alles in dezelfde tint, maar het donkerblauw steekt wel af en ik wou niet dat de onderkant er te 'zwaar' ging uitzien.

Een week voor Jente zijn communie verjaarde Frauke, als extra verassing zorgde ik nog voor enkele bijpassende accesoires. Ik maakte een handtasje met de blauwe stof van de boord en de bovenkant van het kleedje en als voering de stof met het patroon, als riem vlechte maakte ik 3 dunne strookjes en deze vlechte ik, in plaats van een magneetsluiting maakte ik gewoon een knoop en voor op het tasje maakte ik een bloemetjesbroche uit de stof met het patroon. Ook maakte ik een haarspeldje met een bloem uit wit vilt en middenin een knoop bekleed met de stof van het kleedje. Dan waren er in diezelfde stof ook nog oorbelletjes in vorm van strikjes en ik maakte ook nog een ketting met vilten bloempjes...

Jammer genoeg kon ik niet wachten om alles in te pakken en aan Frauke te geven, waardoor ik geen foto's heb getrokken... :s Hier alvast wel een foto van Frauke met haar kleedje:

het bloempje op haar jurkje is het haarspeldje...

Het is nog fris...

dus maakte ik ook een jasje bij het lentekleedje...
Het patroon kwam uit dezelfde knip, als het kleedje:

Ik maakte het in een okergele stevige jersey met een bruine lichte jersey als voering... Het leek makkelijker dan het uiteindelijk was, de moeilijkheid zat in de boordjes. Ik had gehoopt dat ik het jasje langs 2 kanten zou kunnen dragen, maar dat gaat toch niet lukken, omdat het stiksel langs de binnenkant niet mooi op gelijke afstand van de rand zit. Ik heb langs de voorkant in de naad gestikt, waardoor er daar geen stiksel zichtbaar is. Omdat het langs de bovenkant weer wat dik was en ik geen zin had in gevloek en ook omdat ik het jasje wou aandoen op een communiefeest, heb ik geen knopen gemaakt. Ik heb dit opgelost door in de plaats 2 pitsers te plaatsen...

Lentekleedje.

Ik had zin in een nieuw jurkje. 'k Had nog een stofje liggen van 1m50 waarmee ik dat kleedje wou van maken. Ik vond het stofje bij koning uil. Het was toen in de 'solden'. Ik vond de kleurtjes helemaal geweldig!

Het patroontje haalde ik uit de special bij de knipmode van maart 2013.

't Is het rechtse kleedje

Enige probleem, volgens knip had ik 2m15 nodig? Maar ik wou het plooistuk langs de achterkant helemaal niet, dus dat kon ik al weglaten en'k vond het ook een leuk idee om het plooistuk in de andere stofrichting te nemen, ik tekende mijn patronen over en begon te passen op de stof. Met het plooistuk in de andere stofrichting, kreeg ik alles netjes uit mijn lap van 1m50. Ik was echter iets te snel geweest... Nadat ik mijn stof geknipt had, merkte ik dat de stof een beetje scheef getrokken was. En met zo'n klein motiefje dat min of meer in lijnen loopt, valt dat behoorlijk op... Wat nu?? Wat trekken aan de stof en zorgen dat de lijntjes mooi overeenkomen en dan knippen we het patroon wat bij en hopen we dat het allemaal goed komt.. Daarna knippen we het papieren patroon ook bij, zodat we de voering ook op dezelfde manier kunnen knippen.

Alle patroondelen op mijn paspop gespeld en gelukkig heb ik toch niet té veel moeten afknippen, zodat alles nog wel zou lukken. Ik ben begonnen met de nepen aan te passen, vooral bij het voorpand waren deze veranderingen behoorlijk. Deze verandering ook op de patroon geschreven. Jammer genoeg kwamen de nepen van het bovenstuk niet meer mooi overeen met het rokpand, maar acht, met het druk motiefje hoop ik dat het niet te hard opvalt... Bij het achterpand heb ik hier wel rekening mee gehouden. Hier werd de neepbreedte van de bovenstukjes kleiner gemaakt.
Nog een verandering ten opzichte van het origineel is dat ik de rits middenachter heb gemaakt, in plaats van de zijnaad. Ik heb echter de ritslengte die in de handleiding stond gekocht. Toen ik alle panden in elkaar gezet had, merkte ik dat dit een beetje te kort was, ik kreeg het kleedje niet meer aan op m'n paspop. Oh nee!! Maar toen ik zelf paste, kreeg ik het gelukkig wel aan. 'k Ga het wel altijd langs boven moeten aandoen, maar dat is bij een rits in de zijnaad ook... 'k Begon te twijfelen: zo laten, de rits toch in de zijnaad zetten of een nieuwe langere rits gaan halen en vervangen...
De reden dat ik de rits liever middenachter heb, is dat dan de zijkanten vrij zijn om desnoods verder in te nemen indien nodig. Dit is dikwijls nodig bovenaan, door mijn niet zo grote boezem. Deze keer was dit niet nodig, want omdat ik de patroondelen al wat kleiner had moeten maken door de scheve stof, was er daar al genoeg weg... Nog een reden is, dat het makkelijker is om de voering af te werken, die stik je dan mooi aan de rits en kan je dan mooi keren... 'k Heb er enkele nachten over geslapen... En omdat ik in de winkel niet onmiddelijk een langere rits vond in de juiste kleur besliste ik het gewoon zo te laten.

NOOT AAN MEZELF:
- De stofrichting altijd controleren voor je de patronen uitknipt!! En trekken aan die stof, tot de stof weer recht ligt!
- Indien je een rits van zijnaad naar middenachter verplaatst, een langere rits kopen!